رنگ واژه

 خبر اول

   رونمایی جدیدترین مجموعه شعر "شبنم آذر" در  رنگ واژه

در ادامه ی سلسله جلسات ادبی رنگ واژه،  مجموعه شعر شبنم آذر با عنوان "هیچ بارانی این همه را نخواهد شست" با حضور علیشاه مولوی . محمود معتقدی . علیرضا بهنام . روجا چمنکار . علی مسعودی نیا و پویا عزیزی رونمایی و بررسی می شود

یکشنبه ۳/۳/۸۸ ساعت ۵ بعد از ظهر

ورود برای عموم آزاد است

خبر دوم

شعر خوانی علی قنبری  در  "شب رنگ واژه"

در ادامه‌ی سلسله‌ جلسات شعر «رنگ واژه»، دوشنبه ۴/ ۳ / ۸۸  ساعت ٣٠ : ٥ عصر  در بیست و هفتمین نشست، علی قنبری به شعر خوانی خواهد پرداخت و در ادامه‌ شعر خوانی شاعران حاضر در جلسه برگزار می شود . 

لازم به ذکر است تا کنون جلال سرفراز، علی باباچاهی، حافظ موسوی، مسعود احمدی، دکتر جواد مجابی، محمد حقوقی، سیمین بهبهانی، محمد علی سپانلو، علیشاه مولوی، ایرج ضیایی، مفتون امینی ، عنایت سمیعی ، محمود معتقدی، محمد علی بهمنی، رضا چایچی ٬کاظم سادات اشکوری٬ شمس لنگرودی٬شهاب مقربین٬ هوشنگ چالنگی . هرمز علیپور.محمد خلیلی،جعفر کوش آبادی،فرشته ساری.شمس آقاجانی و مهرداد فلاح میهمان شب‌های «رنگ‌ واژه» بوده‌اند.

این جلسات به همت علیرضا مجابی (م.آذرفر) شاعر و نقاش معاصر، اولین دوشنبه‌ی هر ماه به آدرس: ضلع جنوب غربی فلکه‌ی دوم صادقیه، ابتدای آیت ا... کاشانی، برج طلا، طبقه‌ی هفتم واحد دو، کانون فرهنگی هنری م.آذرفر برگزار می‌شود.

ورود برای عموم آزاد است.

شرح طویل التهاب

یک به یک

این سرامیک های سی در سی اند

که از زیر کفش های قهوه ای ام

می گذرند.

و در های سبز رنگی

که دستی

به چشم های منتظری دوخته است.

و این

سرامیک های ملتهب اند

که همچنان

رد می شوند

از زیر کف کفش هایی

که هر یک

خبری را

از پشت درهای سبز

به انتظار

راه افتاده اند

و صدایی دل ربا

                     که گاه گاه

                                 نامی را می خواند

و دل هایی را

به شور

         راه می اندازد

این وسط کافی ست

موبایلت زنگ بخورد

و طلب کاری

کفش هایت را

بچسباند

وسط اینجا

که گویی مرکز زمین است وُ

                                    جاذبه

                                    مغزت را

                                    می جاذبد به زیر پاهایت

دری باز شد

زنی سبک تر از قبل را بیرون آوردند

ضربانی از خود کم

و به این دنیا

افزوده است.

همراهانش خوش حال اند.

مرد طلب کار

هیچ نمی فهمد

حرفش را قطع نمی کند

من می کنم.

دری دیگر...

و تختی که سنگین تر می آید

فرشته ی پایان

                 مرد را

                        در آغوش گرفته است

همراهانش

پشت به دیوار

فرو

    می

        ری

            زند

صدای دل ربا

هیچ نمی فهمد

من هم نمی توانم

خفه اش کنم

تمام سرامیک ها

لا اقل صد بار

طعم التهاب مرا چشیده اند

و انگشت شصتم

که خسته است

و دکمه های گوشی ام

که دیگر همراهی ام نمیکنند

تا شاید این شعر

به پایان برسد

...

...

تختی دیگر می آید

                       تا

                         داخل درهای سبز شود

پا هایی

شروع به حرکت می کنند.

م.آذرفر

۲۶/۱۲/۸۷

درخت ها

رو به عقب می روند

بند بند آجر ها هم

تخلیه ی چاه : صفر نهصد و سی و ...

سیاه و سفید جدول ها

نگاه های متقاطع

برجی بلند

آماده ی تحویل

درمان گاه شبانه روزی پیامبران

بیماران نا امید

یک مسافر از آن در پیاده شد

پیوسته ذکر یا حسین می گفت

درخت ها می ایستند

بند بند آجر ها هم

" میشه لطفن پیاده شم؟"

م.آذرفر

۸/۱۲/۸۷