سطر به سطر از بودنم
در همین سطر
کسی از در
وارد خواهد شد
که در
از ورودش
فرو نخواهد ریخت
و احتمالن
در چند سطر بعد
من را
چون اتوبانی
مزین به نور هایی بنفش
طی خواهد کرد
و در پایان این شعر
از همان در
خارج خواهد شد.
م.آذرفر ۲۳/۷/۸۷
| تبليغات | X |
دست نوشته های علیرضا مجابی(م.آذرفر)
|
در همین سطر
کسی از در
وارد خواهد شد
که در
از ورودش
فرو نخواهد ریخت
و احتمالن
در چند سطر بعد
من را
چون اتوبانی
مزین به نور هایی بنفش
طی خواهد کرد
و در پایان این شعر
از همان در
خارج خواهد شد.
م.آذرفر ۲۳/۷/۸۷
دوستان ارجمندم!
از این پس نقاشی ها و طرح های من را نیز می توانید در
www.alirezamojabi.blogfa.com ببینید.
از دوستانی که با لینک این سایت باعث ارتباط بیشتر هنرمندان رشته های متفاوت با هم می
شوند نهایت تشکر و قدردانی را دارم.
علیرضا مجابی (م.آذرفر)
بگذار کج شود این بار
نرسد هرگز به هیچ منزل
بگذار شوریده ی این سرزمین
در این فضای پسا مدرن
هو بکشد
بگذار نیش دلقکان
پاره شود تا بنا هوششان
بگذار
نشیمن گاه زمین
بچسبد بر دهان آسمان
ستون آسمان
فرو رود در بیست هزار فرسنگ زیر دریا
سربازان جان بر کف جنگل
بگذار ایستاده بمیرند
بگذار زمین نچرخد
هوا به ایستد
فرو ریزد سقف آسمان
بگذار همان قیامت دهشتناک
که در هر کتاب مقدسی
وعده اش را داده اند همین امروز باشد
وقتی
تو خدای من نباشی
بگذار دنیا هم نباشد.
م.آذرفر ۲۵/۶/۸۷
نقدی بر این شعر توسط امین احراری در وبلاگش:
پيوند ها |
نوشته هاي پيشين |
پيوند ها |
جستجوي پيشرفته |
جستجوي پيشرفته در كل مطالب و آرشيو وبلاگ
آمار بازديد كنندكان |